23 °C
23°C
Bewolkt
 

Voorbereidingen logboek

 
03-06-2005: Klaar voor vertrek!
30-05-2005: Bijna klaar voor vertrek
19-05-2005: Operatie (3)
17-05-2005: Operatie (2)
14-05-2005: Operatie (1)
07-05-2005: De laptop
05-05-2005: Mijn eerste lasbakseltje (2)
28-04-2005: Site voor het eerst ge-update via de Bgan
25-04-2005: Mijn eerste las-bakseltje (1)
17-04-2005: 7 weken voor vertrek
11-04-2005: Visa worden aangevraagd
10-04-2005: VERTREKDATUM VASTGESTELD; ZET 4 JUNI IN JE AGENDA!!!
09-04-2005: Een maandje rust voor Garage Ravage
06-04-2005: Prince Igor
02-04-2005: Jan des Bouvrie
30-03-2005: De buurtjes
27-03-2005: Pasen
20-03-2005: Brandlucht
13-03-2005: Sanitaire systeem
12-03-2005: Aanhangwagentje
11-03-2005: Pasfoto's
02-03-2005: Verhuizen en een nieuwe garderobe
19-02-2005: Hoogteziekte
13-02-2005: Inkopen gedaan (2)
09-02-2005: Route tot Vietnam gepland
05-02-2005: Therapie, doktersbezoek en sidebars
27-01-2005: Offerte DimSum Reizen binnen
24-01-2005: Bank voor de gids (2)
15-01-2005: Bank voor de gids (1)
07-01-2005: Inkopen gedaan (1)
31-12-2004: dieseltank

03-06-2005: Klaar voor vertrek!

De paspoorten liggen klaar bij de visumdienst! Die gaan we vandaag ophalen. Dit heeft wel wat voeten in de aarde gehad. Het grote probleem was Turkmenistan. In totaal is de Visumdienst 5 (vijf!) keer naar Brussel heen en weer gereden om onze visa op tijd geregeld te krijgen. Op de achtergrond heeft het bureau dat onze reis door Centraal Azi‘ en China regelt (
Dim Sum Reizen) ook nog eens naar het land Turkmenistan zelf gebeld om er meer druk achter te zetten. Het resultaat mag er zijn! Visumdienst, Christel en Wim, KLASSE! Dankzij jullie kunnen we op tijd vertrekken.
Voor Turkmeense begrippen hebben we de visa supersnel gekregen. Slechts een doorlooptijd van enkele weken. Daar tegenover staat dat wij gisteren nog geen visum voor Vietnam hadden. Dit was binnen een uurtje geregeld bij de Vietnamese ambassade in Den Haag.


30-05-2005: Bijna klaar voor vertrek

Alles loopt op rolletjes. Mijn knie gaat geweldig goed na de operatie. Op de derde dag liep ik alweer zonder krukken. Gisteren hebben we zo goed als alles ingepakt en in het aanhangwagentje gepropt.
Nee, het enige waar ons vertrek nog van afhangt, is of wij onze paspoorten op tijd terugkrijgen van de ambassade van Turkmenistan (Brussel). Wat wil het geval? Toen ik die stapel visa formulieren in moest vullen dacht ik dat slim te doen door deze formulieren eerst te scannen en vervolgens met de computer in te vullen. Tenslotte zijn al die vragen voor alle landen ongeveer hetzelfde en dan gaat het invullen lekker snel. Als je ze dan weer dubbelzijdig afdrukt heb je een keurig net ingevuld formuliertje. Helaas, zo dacht de ambassade van Turkmenistan niet. Dit kon echt niet. Normaal zijn al die visa-formuliertjes met de hand geschreven. Dit moest verdacht zijn. De paspoorten werden dus zonder visum terug naar Nederland gezonden. Dan maar met de hand invullen en weer opsturen. Dit levert maar zo een paar weken achterstand in de planning op. Ze hebben ons beloofd dat wij onze paspoorten donderdag 2 juni zullen ontvangen. Wel krapjes als je 5 juni weg wilt rijden.

Even iets heel anders. Wat vind je van onze parasol op de aanhangwagen?

Parasol



19-05-2005: Operatie (3)

Gisteren ben ik geopereerd. Ik verkeer momenteel in een jubelstemming want alles is perfect verlopen en de vertrekdatum van 5 juni lijkt niet in gevaar te komen! De chirurg heeft wel het een en ander gevonden en dat heeft hij gerepareerd. Het relaas:
Het was mijn eerste echte ziekenhuis ervaring dus alles was redelijk nieuw voor mij. Gelukkig voelde ik mij volkomen ontspannen. Ik had een soort blind vertrouwen dat alles in goede handen was. Een ruggenprik verdoofde mijn lijf vanaf mijn navel naar beneden. De chirurg kon vervolgens mijn knie met een klein cameraatje onderzoeken. Omdat ik 100% bij bewustzijn was, kon en mocht ik zelf meekijken op de monitor. Wat was dat interessant! Je hebt gewoon het gevoel dat je naar een operatie op de televisie zit te kijken. Hij legde ook uit wat je zag. Als eerste ontdekte hij een scheurtje in de binnenmeniscus waardoor een los soort flapje was ontstaan. Hij heeft een stukje van de meniscus afgeknipt maar hij kon zich niet voorstellen dat dat het probleem veroorzaakte (ik bedoel het probleem dat de knie af en toe niet meer gestrekt kon worden). Vervolgens zag hij een beschadiging aan het bot maar ook dat was geen echt groot probleem. Uiteindelijk vond hij de boosdoener. Dat was de voorste kruisband die letterlijk aan flarden was. Je zag allemaal slierten door de knie zweven. Toen ik hem vroeg wat die spaghetti nou toch was, zei hij "dat was je voorste kruisband". Door de klap was de kruisband losgetrokken van het aanhechtingspunt, de spaghetti achterlatend. Het andere deel was als een elastiekje teruggeschoten en veroorzaakte het probleem. Dat bewoog vrij heen en weer door de knie en blokkeerde dan af en toe de scharnierwerking. Er was maar ˇˇn oplossing. De kruisband moest er uit. Mijn linker knie moet het nu doen met een kruisbandje minder maar daar valt best mee te leven (zeggen ze). Alleen een beetje oppassen met abrupte zijwaartse bewegingen. Dus squashen is er niet meer bij (gelukkig beoefende ik die sport toch al niet).

In de verkoeverkamer kwam de chirurg nog even langs en gaf mij als aandenken een paar foto's van de operatie. Dit wil ik jullie toch niet onthouden.

Beschadiging aan mijn knie
Kruisband verwijderd



17-05-2005: Operatie (2)

Vandaag is het dinsdag. Na de Pinksteren voor menigeen weer de eerste werkdag. Zo ook voor de planners van de dagopname in het ziekenhuis. Als ik gewoon zou afwachten tot ze mij zouden bellen, zag ik de bui al hangen. De planners gaan gewoon de stapel afwerken en zien vervolgens mijn kaart als ˇˇn van de laatste . Dan kom je ergens achteraan in de rij en wie weet wanneer je dan aan de beurt bent. Dus heb ik meteen vanmorgen om 10:00 uur maar de planners gebeld en de situatie uitgelegd. Vijf minuten later belden ze mij terug met de mededeling dat ik morgen de 18e onder het mes kon. Wat een geweldige service, ik kon ze wel zoenen! De vertrekdatum van 5 juni komt dus hoogstwaarschijnlijk niet in gevaar.
Inmiddels ben ik net terug van de anesthesist en heb ik een paar krukken gehaald. Morgen om 9 uur moet ik mij melden en om 11:00 uur gaan ze de knie opereren.


14-05-2005: Operatie (1)

De trouwe lezer weet dat ik (Dirk) begin februari bij Garage Ravage nogal onhandig uit de Toyota ben gestapt. De auto stond op de brug terwijl ik uitstapte alsof de auto gewoon op de grond stond. Gevolg? Een zeer knietje. Een bezoekje aan de arts leerde dat alles weer vanzelf over zou moeten gaan. Dat klopte ook wel aardig, tot een paar weken geleden. Af en toe schiet er in de knie iets verkeerd waardoor ik 'm niet meer kan strekken. Marieken en Dorien vonden het toch raadzaam om maar eens in het ziekenhuis een foto te laten maken. Gehoorzaam als ik ben, heb ik een afspraak gemaakt. Twee dagen voor de afspraak vond ik dat het toch wel weer aardig de goede kant op ging, dus heb ik de afspraak maar afgezegd. Mijn knie was het daar blijkbaar niet mee eens want snel daarna ging het weer bergafwaarts. Inmiddels schiet de knie gemiddeld twee keer per dag verkeerd! De dames hebben mij vervolgens gesommeerd op straffe van excommunicatie weer een afspraak te maken. Er was geen ontkomen aan.
Gisteren was het dan zover. Ik ging naar radiologie om een foto te laten maken en daarna naar de orthopeed. Terwijl ik op de orthopeed zat te wachten dacht ik nog "hij zal wel zeggen dat hij niets ziet op de foto, dat ik rustig aan moet doen en dat alles dan weer goed zal komen". Opeens klonk mijn naam. Ik was aan de beurt. De orthopeed stelt zich voor en begint vakkundig aan mijn been te trekken en duwen. Vervolgens kijkt hij naar de foto's en zegt "op de foto is niets te zien". Net toen ik wilde zeggen "dat dacht ik al" vervolgde hij "dat wordt dan een operatie". Ik schrok mij te pletter!! Maar hoe zo? Hij legde uit dat bij een dergelijke overbelasting van de knie en de klacht die ik heb het bijna niet anders kan dan dat er een stukje van de meniscus is afgebroken. En dat stukje zweeft nu in mijn knie rond. "Maar 5 juni vertrekken wij om een jaar lang rond te trekken" legde ik uit. "Dan hoop ik dat je v——r 5 juni geopereerd kan worden want een jaar met een dergelijke knie kan een behoorlijk probleem worden".
En daar zit ik nu met mijn grote mond. Ik dacht dat het wel mee zou vallen. Mooi niet dus. De dames hadden toch gelijk. Ik wacht nu op een telefoontje van het ziekenhuis met een datum wanneer ik onder het mes mag. Als ik voor 5 juni geopereerd kan worden gaan we toch pogen 5 juni te vertrekken. Dan maar revalideren in de auto. Kan Marieken de eerste kilometers geheel voor haar rekening nemen.
In ieder geval gaat ons "Goede-Reis-Feestje" op 4 juni gewoon door.


07-05-2005: De laptop

De laptop computer zal onderweg een vitale rol gaan spelen. Wat je er allemaal mee kan is werkelijk ongelooflijk. Ik zal het eens op een rijtje zetten hoe wij dit apparaatje willen gaan inzetten.

E-mail
Doordat wij met de Bgan altijd internet bij ons hebben, kunnen wij onze e-mail, bij wijze van spreken dagelijks, verzenden en ophalen.

Website
Dit zelfde geldt voor het bijhouden van onze website. Enige voorzichtigheid is wel op zijn plaats. Je moet namelijk betalen voor elk binnenkomend en uitgaand byte-tje. In de praktijk is dat $8,80 per Mb. Dus als we echt veel foto's op de site willen zetten dan wordt het toch een internet cafˇ. Dat is vast stukken goedkoper.

Telefonie
Ik weet niet of jullie het programmatje Skype kennen. Zo niet kijk daar eens serieus naar vooral als je veel naar vaste lijnen belt in het buitenland. Dat is serieus stukken goedkoper bellen. De spraak gaat namelijk over het internet en pas op het laatste moment gaat het het vaste net op. Daardoor betaal je een schijntje. Ik bel op deze wijze nogal eens naar Australi‘. Kosten? 1,7 Eurocent per minuut. En als de persoon waar je naar toe belt, ook Skype heeft is het gratis. De geluidskwaliteit is uitstekend. Kijk maar eens op
www.skype.com.
Op de laptop heb ik ook Skype geinstalleerd. In combinatie met de Bgan kan je dan gewoon bellen naar elk telefoonnummer. Wij zullen het alleen gebruiken in noodgevallen aangezien spraak hˇˇˇˇl vˇˇˇˇl Mb-tjes vereist. De Mb's vliegen dus om je oren en dan vraagt meneer Bgan weer die $8,80 per Mb. Ik heb het getest op de laptop en afgezien van de kosten werkte het uitstekend.

Muziek speler
Wij gaan van die kleine surround speakertjes kopen die we aan de laptop kunnen aansluiten. Dat geeft een veel betere geluidskwaliteit. De Mp3-tjes kent iedereen wel. Zoals je hiervoor al hebt kunnen lezen, zijn we druk doende allerlei Mp3-tjes te verzamelen. Voor elke stemming zit daar wel wat bij. Nederlandstalig voor als we heimwee krijgen, rap-muziek voor als we ons speedy voelen en zwijmelmuziek voor als we in een romantische bui zijn.

Films bekijken
De laptop kan DVD-tjes afspelen. Samen met de surround speakers moet dit geweldig zijn onderweg.
Laatst stelde Dorien (onze dochter die op het huis gaat passen en nu al bij ons is ingetrokken) voor om een filmpje te kijken. Wij naar de videotheek. Wij zijn geen reguliere bezoekers van een videotheek en tot mijn verbazing lagen daar allemaal DVD-tjes te koop voor wel heel weinig geld. Ik heb er maar een stuk of tien meegenomen. Nu kunnen wij onderweg heerlijk een filmpje pakken wanneer we maar willen.

Bankzaken regelen
Inmiddels zijn wij van Telebankieren (inbellen op de computer van de bank) overgestapt op internet bankieren. Wederom in combinatie met de Bgan kunnen wij dus onze bankzaken onderweg regelen zonder een internet cafˇ te hoeven zoeken.

Foto's bewaren en op CD zetten
Alle foto's die wij maken gaan direct op de harde schijf van de laptop. Bij een eventuele crash van de harde schijf zouden we alle foto's kwijt zijn. Gelukkig heeft de laptop een CD-brander. Dus je raadt het al, er gaan bakken CD-tjes mee om de foto's zeker te stellen.

Navigatie
Op de laptop staan de routes die wij door de verschillende landen willen gaan rijden. Dit heeft dagenlang uitpluiswerk van Marieken gekost en ik heb ze vervolgens gedigitaliseerd. Deze routes en het verschillende kaartmateriaal wordt met behulp van de laptop op de GPS gezet en onderhouden.

Nu begrijp je wellicht waarom ik de laptop koester en hem het leven zo aangenaam mogelijk wil maken bijvoorbeeld door hem in rubbers op te hangen in de auto. De kans is groot dat hij de ruige wegen met kuilen en hobbels anders niet zou overleven.


05-05-2005: Mijn eerste lasbakseltje (2)

Net terug van Garage Ravage waar we de laatste voorbereidinkjes aan de auto hebben getroffen. Door al die extra spulletjes zoals de tank, sidebars, gidsstoelje etc. is de auto wel een paar kilootjes aangekomen. Als we 250 liter tank dan nog eens volgooien en er komt een gids met bagage aan boord dan konden de veren wel eens zuchtend ten onder gaan. Vandaar dat wij vandaag voor alle zekerheid rondom maar een extra blad bij het pakketje bladveren hebben gezet.
Mijn lasbakseltje, zijnde de trekhaak voor op de auto, had vandaag ook volop de aandacht. Het zag er mooi uit maar functioneerde nog niet geheel naar behoren. De eerste test was het duwen van het aanhangwagentje de garage in. Dit resulteerde in een kromme bevestigingsplaat van de trekhaak. Dit had ik van te voren niet zo bedacht. Er waren meer rigoreuze maatregelen nodig om de trekhaak aan de voorzijde Dirk-proof te maken. Wij hebben een extra bevestigingspunt verzonnen en voila.... de tweede test resulteerde in een muurvaste trekhaak die keurig op zijn plek bleef. Wat is testen toch belangrijk! Dat brengt mij op de gedachte dat wij eigenlijk een keertje zouden moeten gaan proefkamperen met de volledige uitrusting. Maar als ik onze agenda raadpleeg laat deze daarvoor geen ruimte meer. Ach, dan testen we maar gewoon onderweg.

Hieronder de beloofde foto's van mijn eerste lasbakseltje; de trekhaak aan de voorkant van de auto.

Mijn eerste lasbakseltje
Mijn eerste lasbakseltje


28-04-2005: Site voor het eerst ge-update via de Bgan

Een Bgan is een apparaatje waarmee je via de satelliet op internet kan. Wereldwijd internet dus vanuit de auto. Geen internet cafe's meer! Vandaag ben ik maar een uurtje eerder naar huis gegaan om de Bgan te installeren. De ervaring leert dat je daar de tijd voor moet nemen en dat je er niet met een slecht humeur aan moet beginnen. Tegen verwachting in verliep de installatie zonder problemen. En toen internet op. Helaas, alleen de bekende pagina kwam in beeld waarin Bill Gates vertelt dat hij de gezochte pagina niet kan vinden. Dan maar onze laatste strohalm gebeld; Alfred. Alfred weet alles van netwerken en PC's en heeft ons al talloze malen uit de PC-shit gehaald. Ook nu weer. Na een kwartiertje werkte de Bgan. Als tegenprestatie heb ik beloofd een linkje naar zijn site op te nemen. Hierbij:
www.ct-support.nl. Heb je een PC-probleempje? Alfred lost het op.

Deze update is dus via een Inmarsat satelliet gedaan. Het werkt echt!


25-04-2005: Mijn eerste las-bakseltje (1)

Afgelopen vrijdag kwam onverwacht een afspraak te vervallen waardoor ik toch de gelegenheid kon pakken om bij Garage Ravage langs te gaan. Hoewel het meeste aan de auto en aanhanger is gedaan, zijn er toch nog wat kleine klusjes te doen. Bijvoorbeeld een trekhaak aan de voorkant van de auto. Niet echt essentieel maar wel ontzettend handig als je moet over korte afstanden er mee moet manouvreren. Al eerder had ik een korte lascursus van Rocco gehad dus nu moest het er maar echt van komen. Met hier en daar een aanwijzinkje is er zowaar toch iets leuks uit mijn handen gekomen. Helaas heb ik er geen foto van gemaakt. Ik had de camera niet bij me. Die foto houden jullie tegoed.


17-04-2005: 7 weken voor vertrek

Nog 7 weken. Een normaal mens denkt: nog zee‘n van tijd. Echter, als je al een jaar aan het voorbereiden bent, is 7 weken ineens hˇˇˇˇl dichtbij. De vertrekstress begint af en toe de kop al op te steken. Je wilt alles klaar hebben voor vertrek en probeert daarom zoveel mogelijk te doen in de tijd die je daarvoor hebt. resultaat? Druk, druk, druk. Als je de notoire wereldreizigers mag geloven, heb je bij vertrek altijd het gevoel dat je nog niet klaar bent met de voorbereiding.
Advies: toch gewoon vertrekken! Wij proberen zoveel als mogelijk uit een weekend te halen.
Lees even mee hoe een weekend, zeven weken voor vertrek, er uit ziet:

Donderdagavond
18:00 uur Eerst nog een meeting in Amersfoort dan start van het weekend.
20:00 uur Telefoontje van Cafˇ De Walvis dat op 4 juni het Cafˇ verbouwd wordt.
Ons Goede-Reis-Feest kan daar dus niet worden gehouden.
Jullie horen nog een nieuwe locatie.

Vrijdag
7:00 uur Opgestaan. Mail afgehandeld.
Gestart met het invullen van alle visum formulieren.
9:00 uur Op weg naar de G&GD om een Typhus en Hep-B prik te halen.
10:00 uur Door naar Leiden voor het aanschaffen van een zgn BGAN.
Dit is een apparaatje waarmee je onderweg overal breedband internet hebt via de sateliet.
Ofwel, wij zijn straks een mobiel internet cafˇ!
11:00 uur In Leiden. Het apparaat is ons uitgebreid uitgelegd.
Helaas bleek het niet op voorraad hoewel ik een afspraak had!?
Leveringafspraken gemaakt. Volgende week moeten wij 'm thuis krijgen.
14:00 uur Marieken thuis afgezet. Hapje eten.
Meteen door naar Utrecht voor een zakelijke meeting (bootbeveiliging).
18:00 uur Thuis. Bezoekje bij de buurtjes afgelegd en het bed ingedoken.

Zaterdag
6:30 uur Opgestaan. Dorien kwam toen net thuis van "stappen".
Invullen visum formulieren (Iran, Turkmenistan, China en Vietnam) afgemaakt.
10:00 uur Naar de verjaardag van mijn zwager.
12:00 uur Gezocht in Het Gooi naar een nieuwe locatie voor het Goede-Reis-Feest.
13:00 uur Klein rondje polder gereden ter ontspanning.
16:00 uur Naar de Praxis nog een paar spulltjes halen.
16:30 uur Bevestigingen gemaakt op het aanrechtje van het aanhangwagentje zodat de campingstoeltjes daarop vastgesjord kunnen worden tijdens het rijden.
Sanitaire systeem (je weet wel op die treeplank) verbeterd.
18:00 uur Verplicht rust op de bank.
Dorien heeft weer muziek van internet geplukt voor ons "vakantiebandje".
Tevens had ze de film "Bad Boys II" van internet gehaald.
Film gekeken.
23:15 uur Naar bed.

Zondag
7:00 uur Opgestaan.
Ineens brak het licht bij mij door! Ik wist hoe ik een lang sluimerend probleem moest oplossen.
Laat het mij uitleggen. Wij willen een laptop meenemen. Nu heeft een Landcruiser niet het meest Luxueuse veersysteem. De praktijk van andere reizigers heeft uitgewezen dat laptops het daar mee eens zijn. Zeer grote kans dan ook dat hij het onderweg gaat begeven.
Oplossing..... hang de laptop op in rubbers. Zo gedacht, zo gedaan.
De laptop kan nu elke hobbel en kuil aan (hoop ik) (zie foto).
8:30 uur Achter de PC om jullie wederom het wel en wee te verhalen.

Planning voor de rest van de zondag:
- De bloeiende bollenvelden bewonderen (dit is al 30 jaar een jaarlijks ritueel bij ons).
- Formulieren in de bus doen van de Visumdienst.
- Internet bankieren voor onderweg aanvragen.
- Administratie doen.

Zouden er trouwens ook tulpenvelden in Australi‘ zijn? Anders wordt onze traditie doorbroken!

Laptop in rubbers




11-04-2005: Visa worden aangevraagd

Vandaag hebben we een pakketje visa aanvragen in de bus gekregen. Een speciale visumdienst vraagt al deze visa voor ons aan. Het enige dat van ons wordt verwacht is het invullen van al die formulieren. Voor het visum van Iran komt de foto van Marieken met het hoofddoekje uitermate van pas. Dat wordt een avondje zwoegen op die formulieren. Hieronder een stukje van de visumaanvraag voor China. Pak van ons hart dat ze bij elke vraag een engelse vertaling hebben gedaan..

Visumaanvraag China


10-04-2005: VERTREKDATUM VASTGESTELD; ZET 4 JUNI IN JE AGENDA!!!

26 mei zal mijn laatste werkdag zijn bij mijn zeer gewaardeerde collega's in Odijk.
Het weekend direct daar opvolgend vertrekken wij!
De dag waar wij al jaren naar uitgekeken hebben, wordt 5 juni 2005! Rond het middaguur rijden wij dan weg uit de straat. Dat moet een heel vreemd gevoel zijn. Een jaar lang weg uit alle drukte en ver weg van je familie en alle andere bekenden. Het onbekende tegemoed.

Uiteraard kunnen we niet zomaar vertrekken zonder eerst iedereen nog een keer te zien. Wij zouden het vreselijk leuk vinden om de familie, vrienden, buurtjes, collega's, kennissen, en andere ge•nteresseerden nog ˇˇn keer te ontmoeten voor ons vertrek.
Daarom organiseren wij op 4 juni 's middags een "GOEDE REIS FEEST". Dit is bewust geen "Afscheidsfeest" want we komen gewoon weer terug, alleen het duurt even.
Het "Goede Reis Feest" wordt een vreselijk gezellig feest waarbij gezorgd wordt voor een Australisch muzikaal tintje. Iedereen is welkom!

Zien we jou daar ook?

9-04-2005: Een maandje rust voor Garage Ravage

De auto en de aanhanger zijn nu zo goed als klaar voor de reis. Wat laatste aanpassinkjes en dan kunnen wij vertrekken. Daarom heb ik Garage Ravage vrijdags verlost van mijn aanwezigheid tijdens de maand april. Is Rocco vrijdags tenminste weer op tijd thuis voor het eten en dan kan ik vrijdags gebruiken om wat andere zaken te regelen. Zo heb ik gisteren een RVS watertank besteld voor in het aanhangertje (zie tekening).
Ontwerp watertank
Deze tank zal worden uitgerust met een elektrisch waterzuiveringsysteem. Met ˇˇn druk op de knop wordt het water vrij gemaakt van virussen en bacteri‘n en blijft dan ongeveer een maand drinkbaar.
De watertank wordt volkomen luchtdicht zodat ik deze met de compressor op druk kan zetten. Aan de waterkraan wordt dan een Gardena tuinsproeier aangesloten en voila... we kunnen onderweg douchen.
Het gidsbankje achter in de auto is ook inmiddels klaar op de kussens na. Deze zijn eind april klaar.
Verder hebben wij gisteren nog wat noodzakelijke spulletjes aangeschaft zoals slaapzakken, opvouwbare hoofdkussens voor in de (soms niet al te schone) Aziatische hotels, douchslippers, cup-a-soupjes, campingstoeltje voor de campinggids (ˇˇn van de gidsen die wij in Centraal Azi‘ krijgen, kampeert ook) en gasflesjes voor ons kookstelletje.

06-04-2005: Prince Igor

Al jaren pogen wij onze reislust aan onze kinderen op te dringen. Wij hebben met hen vele reizen gemaakt, niet alleen naar vele uithoeken van Europa maar ook naar Alaska, USA, Japan, Australi‘ en Singapore. Het is een soort traditie geworden dat de kinderen dan een "vakantiebandje" maken met vakantie-muziek. Nu wij nog maar een paar maanden verwijderd zijn van onze wereldreis kriebelt het weer. Een vakantie-CD is al weer in de maak. Op de vraag van Dorien (onze dochter en huisbewaarder) wat wij goede muziek vinden, gaf Marieken direct aan dat zij nog een nummer kent met een operazangeres in combinatie met rap. Meteen wisten Dorien en ik welk nummer zij bedoelde. Maar wat was de titel en de artiest? Drie dagen lang zijn wij op zoek geweest. Wij moesten en zouden dat nummer op de vakantie-CD hebben. Wij hebben allerlei muziekkenners gestalkt om het nummer te achterhalen. Na drie dagen van intensieve research bedacht Dorien zich dat zij een DJ kent. Joeri Bulatoff (DJ Pjor) is zijn naam. Een MSN-berichtje was voldoende. Hij wist meteen welk nummer wij bedoelden en zond het als een MP3-tje naar ons. Het bleek Prince Igor van Warren G. & Sissel te zijn. Een geweldig stukje muziek! Genieten! Wij gaan een verlaten camping in Uzbekistan hiermee vervelen met het volume op standje 10.
Joeri bedankt!


02-04-2005: Jan des Bouvrie

Een paar dagen terug was Hilda, een vriendin van Marieken, op bezoek. Zij is onlangs in Het Gooi komen wonen en kent de omgeving nog niet zo goed. Al snel was het idee geboren om wat sight-seeing door het Gooi te doen. Zo gezegd zo gedaan. Met de wereldreis-Toyota knorden zij heerlijk over de wegen en door de bossen tot zij zich ineens bedachten dat zij toevalligerwijs in de buurt van het huis van Jan des Bouvrie reden. VIP-watching hoort nu eenmaal bij Het Gooi en al ras vonden zij zijn huis. Juist op dat moment opent Jan zijn hekwerk om een cameraploeg binnen te laten voor een interview. En dan gebeurt het. De auto met camera-spulletjes graaft zichzelf in de blubber en zit muurvast. Maar gelukkig was Marieken daar met haar "Tractor" op de juiste plek en het juiste moment. Zij mocht niet eerder vertrekken nadat zij de camera-auto uit de blubber had getrokken. Echter een sleeplint lag niet in de auto. Maar gelukkig is de Toyota met een lier uitgerust. Om wat lengte te cre‘ren is Marieken de oprijlaan van Jan opgereden en hebben zij de lierkabel aangelegd. Al snel kwam "mevrouw des Bouvrie" poolshoogte nemen van wat er zich allemaal in hun tuin afspeelde.
Nadat de auto vlot was gelierd, hadden de dames wel vieze handjes. Maar even bij Jan aangebeld met het verzoek of de handjes gewassen konden worden onder zijn design-kraan. En dat mocht. Een mens is nou eenmaal nieuwsgierig hoe het huis van Jan des Bouvrie zelf is ingericht.

30-03-2005: De buurtjes

Onze buurtjes hebben een speciale band met Australi‘. Hun zoon heeft daar een jaar lang rondgedoold (back packing). Zijn verhalen en foto«s hebben hen dermate ge‘nthousiasmeerd dat zij besloten hebben daar eens op vakantie te gaan. Je begrijpt het al, ze waren verkocht. Daarna hebben zij diverse malen Australi‘ met een bezoek vereerd en hebben zo ongeveer het hele continent doorkruist.
Afgelopen weekend hebben wij hun foto's bewonderd. Heerlijk om zo lekker in de stemming te komen.
Zoals de planning nu is, zullen wij in april 2006 in Australi‘ aankomen. Wij hebben afgesproken dat wij samen met de buurman en een kennis (Cor) vanuit Cairns naar Cape York zullen rijden.

27-03-2005: Pasen

Paaszaterdag (gisteren) hebben we de plaatselijke vuilstort met een aantal bezoekjes vereerd. Namelijk, om Dorien (en een vriendin) te kunnen inhuizen, zijn twee weken geleden twee kamers in ons huis leeggehaald. Alle overbodige spulletjes zijn toen in de garage gezet. En die spulltjes moesten nog weg.
Dorien heeft de hele afgelopen week beetje bij beetje haar huisraad naar ons toe gebracht. Dat werd overal en nergens neergezet want de echte verhuizing was Goede Vrijdag. Het resultaat mag er zijn. Overal zooi in huis! Maar ach.. we hebben de tijd om alles weer op de juiste plek te krijgen.

Het is nu eerste paasdag. Zoals gewoonlijk ben ik weer lekker vroeg wakker. "Iedereen" ligt nog te slapen zodat ik heerlijk ongestoord, met een goed muziekje op de achtergrond, de website kan updaten. Ik zeg "iedereen" want Dorien (onze oudste dochter en huisbewaarder) is inmiddels bij ons ingetrokken en Carla (onze jongste dochter) is dit weekend ook gezellig bij ons.
Afgelopen vrijdag was wederom een Garage-Ravage-dag. Het navigatiesysteem, dat voorheen als een groot blok op het dashboard stond is nu netjes ingebouwd in het dashboard (zie foto).

Dashboard TLC 73



















Rocco vond het tijd om mij de beginselen van het lassen bij te brengen. Na een kleine uitleg begon ik een beetje onwennig mijn eerste lasjes te leggen. Het resultaat? Het zat vast maar het zag er niet uit. Een bloemkoolveld zou acuut jaloers worden. Maar stel dat ik onderweg onverhoopt iets moet lassen, weet ik nu hoe dat moet.
Het einde van het knutselen aan de auto en de aanhangwagen komt trouwens in zicht. Het aanhangwagentje is bijna klaar. Wat rest is de montage van een watertank en een likje verf. Aan de auto dient nog de kilometertellerkabel te worden vervangen (staat op breken) en dienen nog extra schijnwerpers te worden geplaatst. Zal wel even wennen zijn als ik niet meer elke vrijdag de wondere wereld van Garage Ravage betreedt.


20-03-2005: Brandlucht

Een maandje geleden reden Marieken en ik naar Duitsland met de Toyota. Wij gingen daar een bedrijfje bezoeken dat gespecialieerd is in handige spulletjes voor wereldreizigers. Onderweg roken we maar steeds een brandlucht in de auto. Eerst denk je dat het van buiten komt maar een nadere inspectie leerde dat de lucht uit het dashboard kwam. Dat is niet fijn want er zijn al heel wat autos in de brand gevlogen om deze reden. De oorzaak konden we onderweg niet zo snel vinden. Eenmaal thuis heb ik het dashboard er af gehaald en ontdekte een grote kluwen bedrading waarvan ik toch wel met een grote mate van zekerheid kon zeggen dat Meneer-Toyota dit niet origineel in de auto had aangebracht. Ik ben maar rigoreus aan de slag gegaan. Slechte heelmeesters maken tenslotte stinkende wonden. Met een tang heb ik beetje bij beetje al die overbodige bedrading losgeknipt en steeds gecontroleerd of alles het nog deed. Resultaat? Weer ruimte achter het dashboard en een grote bos bedrading in de vuilnisbak. Een paar dagen later ontdekte ik pas dat ons koelkastje in het middenconsole en de Terratrip zonder stroom zaten. Oeps! Toch iets te enthousiast geweest. Afgelopen weekend heb ik dat gerepareerd en nu doet alles het weer. De brandlucht? Nee, niet meer geroken. Waarschijnlijk was het een gaar schakelrelais dat ergens in de kluwen te ontdekken viel.

13-03-2005: Sanitaire systeem

Sidebars
Na noeste arbeid zijn de sidebars dan klaar. Deze zijn primair voor de bescherming van de carosserie maar doen ook dienst als treeplank, krikpunt voor de high jack (is een soort grote krik waarmee je de auto snel omhoog kan liften) en als sanitair systeem (lees: openlucht-toilet). Dit laatste werkt als volgt: je parkeert de auto op een geschikt plekje, je doet de deur van de auto open, je klemt twee plankjes tussen de treeplank en de carosserie, je gaat op de plankjes zitten en je doet je werk. Het werkt fantastisch want wij maken reeds jaren tijdens vakanties gebruik van dit systeem.

Sanitaire systeem


12-03-2005: Aanhangwagentje

Aanhangwagentje
Afgelopen weken heeft Garage Ravage voornamelijk aan het aanhangwagentje gewerkt. Er diende wel het een en ander aan te gebeuren. Zoals je
elders op deze site kunt lezen, heeft het aanhangwagentje inmiddels wel wat reiservaring. Qua uiterlijk is hij daar niet van opgeknapt maar de bestendigheid tegen slechte wegen is in de loop de jaren enorm verbeterd. Tijdens zijn reis door China is bijvoorbeeld het onderstel vervangen door de as en bladveren van een oude chinese jeep. Lees maar eens de tekst van deze link (en wel de tekst direct onder de foto, dit betreft ons aanhangwagentje die wij hadden uitgeleend).

Inmiddels heeft Garage Ravage de volgende zaken aangepast: een off-road neuswieltje, het tweede reservewiel van de auto achterop gemonteerd, het reservewiel van het aanhangwagentje voorop gemonteerd, uitschuifbare steunen, schappen gemaakt zodat de reisboxen netjes opgeborgen kunnen worden en schokdempers en stootblokken gemonteerd. Op het programma staat nog: een watertank met vulopening en kraantje aan de buitenzijde, een aanrecht aan iedere zijde op het spatbord, ontroesten en schilderen.
Op de foto kan je zien hoe de daktent (70 kg) omhoog getakeld wordt om deze op het aanhangwagentje te kunnen zetten (Marieken is nog steeds niet erg blij met die galgpaal aan het huis; gelukkig kan hij worden gedemonteerd).
Hieronder zie je de combinatie zoals wij op vakantie zullen gaan.

Complete combinatie


11-03-2005: Pasfoto's

Pasfoto










In de komende periode zal voor Iran een visum aangevraagd worden voor ons beiden. Daarvoor is het nodig dat je een uitnodigingsbrief hebt van iemand uit Iran. Ook ben je verplicht om minimaal twee hotelovernachtingen in Iran te boeken. Pas dan kan het visum worden afgegeven. Daarvoor is een pasfoto van ons beiden nodig. Voor de vrouw wordt een westerse foto minder gewaardeerd door de Iranese autoriteiten. Kortom Marieken komt er niet onderuit om als Iranese verkleed te gaan. Hierboven zie je een serie aangepaste pasfoto's die wij hebben gemaakt. De eerste is uiteraard de westerse foto. De andere foto's zijn daarvan afgeleid.
Wat is Photoshop toch een leuk pakket!
Wij gaan trouwens voor de tweede foto hoewel de vierde ook wel geinig is.

Deze foto's bekijkende gingen we onszelf afvragen hoe ikzelf (Dirk) er dan uit zou zien in een islam-look. Zie hier.

Dirk als Islam-man


02-03-2005: Verhuizen en een nieuwe garderobe

Het is niet echt verstandig je huis een jaar lang onbewoond achter te laten. Gelukkig komt dan ook Dorien, onze oudste dochter, samen met een vriendin in ons huis wonen. Zij wonen dan gratis en ons huis is bewoond. Wat je noemt een echte win-win.
Inmiddels hebben zij hun huur al opgezegd en komt Dorien per 1 april bij ons wonen; een ouderwets gevoel. Haar vriendin komt twee maanden later. Wij kunnen dus al niet meer terug. De reis heeft het "point of no return" dan ook reeds lang overschreden. Het feit dat zij in ons huis komen wonen heeft echter wel zijn consequenties. Wij moeten een en ander dan ook zodanig voorbereiden dat zij er in kunnen wonen. Daarmee bedoel ik dat je twee kamers vrij moet maken en dat zij hun spulleboeltje ook kwijt moeten kunnen. OPRUIMEN DUS! Kamers worden leeggehaald. Bedden worden van kamer gewisseld. Meubeltjes worden verplaatst of weggegooid. Kortom een drukte van jewelste.
Marieken is druk doende haar kasten leeg te halen en alles wat zij niet echt gebruikt, weg te doen. Vooral de kledingkasten moeten het ontgelden. Kleding die wij als wegwerp-kleding kunnen betitelen gaan in de opbergboxen en worden na gebruik op vakantie meteen weggegooid. Andere kleding wordt gedumpd in de kleding-containers van de gemeente. Een beperkte set kleding en veel kastruimte blijft over. Ineens krijg ik het gevoel dat Marieken eigenlijk zeggen wil dat zij na terugkeer van de reis toe is aan een nieuwe garderobe.


19-02-2005: Hoogteziekte

In Centraal Azi‘ maar vooral in Tibet zullen wij langdurig op grote hoogtes verblijven. Er is dan een gerede kans op hoogteziekte. Lees bijvoorbeeld maar eens de laatste tekstblokken uit de volgende link:
Round Table Tour.
Dat is de reden dat wij zuurstof mee willen nemen.

Niet alleen jezelf maar ook de auto kan last hebben van hoogteziekte. Al een paar keer zijn wij er voor gewaarschuwd dat de lucht te ijl kan worden om de motor nog van voldoende zuurstof te kunnen voorzien. Gevolg: de motor gaat appelig lopen en stopt er uiteindelijk mee. Veel auto's (en ook Toyota Landcruisers) zijn uitgerust met een hoogtecompensatie. Dit is een voorziening waarbij de hoeveelheid brandstof afhangt van de luchtdruk. Hoe lager de druk des te meer wordt de brandstof afgeknepen (milieu-eisen). Bij extreme hoogtes kan het dan gebeuren dat er helemaal geen brandstof meer doorkomt. Dan heb je een probleempje op te lossen. Gelukkig heeft onze auto geen hoogtecompensatie. Ook dan kan het probleem nog steeds ontstaan.
Gisteren was ik namelijk werderom bij Garage Ravage. Aan het einde van de dag kwam er bezoek langs. Al snel bleek uit zijn verhalen dat dat iemand was die al heel wat avontuurlijke kilometertjes achter de kiezen had (onder andere twee keer deelgenomen aan de Parijs-Dakar Rally). Dit zijn nuttige ontmoetingen want de tips en trucs vliegen je om de oren. Zo was het hem een keer overkomen dat de motor reeds op 2600 m hoogte problemen vertoonde. Toch maar wat meer research doen op dit punt...


13-02-2005: Inkopen gedaan (2)

Auto luifel gekocht
Afgelopen weekend zijn wij op jacht gegaan naar een aantal handige kampeer-artikelen. E‘n daarvan is een luifel die je aan de auto kunt bevestigen zodat je bij regen en felle zon toch beschermd zit. Wij hebben die gevonden in Noord Brabant bij een bedrijf dat gespecialiseerd is in daktenten. Op de foto zie je deze luifel bevestigd aan de achterdeur van een Landrover Defender. Bij ons kan de luifel aan de achterkant en aan de zijkant van de auto worden bevestigd.
Tevens zijn de sidebars afgemaakt. Ze zijn nu klaar om te worden verzinkt (dan heeft roest geen kans) om daarna te worden ge-poedercoat (een soort lak die er onder hoge temperatuur wordt aangebracht).
Volgende week gaan wij de 170 Db luchthoorn monteren. Ik kan je verzekeren dat 170 Db erg slecht voor je oren is. Wij hebben de luchthoorn even uitgeprobeerd door lucht in het bijbehorende tankje te persen om vervolgens de hoorn af te laten gaan. Wij stonden er met zijn drie‘n om heen en hadden daarna zes protesterende oren. Wij moesten concluderen dat deze hoorn uitermate geschikt is voor mensen die niet willen horen maar moeten voelen. We gaan 'm pas over de grens activeren want dit mag vast niet in Nederland....


09-02-2005: Route tot Vietnam gepland

De afgelopen maanden heeft Marieken zich vooral toegelegd op de te rijden route. Voorwaar geen eenvoudige klus want er dient heel wat gelezen en gebeld te worden om vast te stellen welke gebieden veilig, interessant en qua klimaat acceptabel zijn. Het resultaat mag er dan ook zijn. Wij hebben een
reisschema welke vooral in Centraal Azi‘ (Turkmenistan, Oezbekistan e.d.) en China zo goed als vast staat. Deze landen zullen wij met gidsen bezoeken. Zij wachten je aan de grens op en rijden mee tot aan de volgende grens. Ook in andere landen willen wij daar veel gebruik van maken. Ze kosten niet veel, je komt op de beste plekjes en je leert enorm veel van de plaatselijke cultuur. In Vietnam is het dan even uitblazen. Dat wordt dubbel genieten van de teruggewonnen privacy (hopen wij).


05-02-2005: Therapie, doktersbezoek en sidebars

De eerste ruwe vorm van de sidebars
Bijna elke vrijdag ben ik (Dirk) te vinden in
Garage Ravage. Samen met Rocco wordt de auto reisklaar gemaakt. Elke vrijdag weer stap ik een wereld in die zo anders is dan mijn eigen werkende omgeving. Garage Ravage is een wereld waar regelmatig andere reislustigen langskomen voor informatie of gewoon voor een praatje, waar je zelf meesleutelt aan je auto, wat andere Toyota-freaks als trefpunt beschouwen, waar een Ethiopier zonder enige rij-ervaring langskomt om een auto voor thuis te kopen (hij was speciaal naar Nederland gevlogen om een Toyota te kopen) om vervolgens de koop op Ū 250,- te laten afketsen, waar blijkt dat een te verkopen Toyota al twee dagen stationair staat te draaien op een plaatselijk parkeerterrein omdat Rocco 'm gewoon was vergeten. Kortom een soort van therapie om even heerlijk te ontspannen na een drukke werkweek.
Afgelopen vrijdag waren de sidebars aan de beurt. Dit is een dikke buis die aan de zijkant van de auto die tussen de wielen wordt geplaatst en tevens als een treeplank dienst doet. Deze buis dient nog twee doelen. Namelijk bescherming van de carroserie tegen bijvoorbeeld rotsen en takken en hij kan worden gebruikt om de auto aan op te krikken (twee wielen in ˇˇn keer van de grond). In ons geval laten we de sidebars doorlopen langs de voorspatborden om ook daar de nodige bescherming te cre‘ren (zie foto).
Rond 12 uur is het ook daar lunchtijd. Ik klim in de auto en pak mijn brood. Bij het uitstappen was ik even vergeten dat de auto 1 meter hoog op de brug stond. Ik voelde dus de grond iets later dan verwacht. Ik buitelde door de garage heen en kwam tegen een zaagmachine tot stilstand. Bij het opstaan deed mijn knie het niet zoals verwacht. Het strekken van het been kon niet meer zoals vroeger. Thuisgekomen toch maar even naar de dokterspost om te laten controleren of de kniebanden nog OK waren. Dat bleek gelukkig het geval. Toch maar even niet verder gesleuteld de rest van dit weekend.

Volgende week gaan we de sidebars afbouwen om deze vervolgens te laten verzinken en poedercoaten. Dan worden ze dezelfde kleur als de bumper.


27-1-2005: Offerte DimSum Reizen binnen

De reis door Centraal Azie en China wordt georganiseerd door een daarin gespecialiseerd reisbureau:
DimSum Reizen. Voor het China-deel van de reis hebben zij een offerte afgegeven. Voor Centraal Azie (landen als Turkmenistan, Kazachstan, Kirchistan) is een reisvoorstel neergelegd. Een mijlpaal in de voorbereiding van de reis! Zij regelen dat de gidsen op tijd klaar staan en dat alle benodigde vergunningen en grenspapieren worden geregeld. Ook voor Centraal Azie zijn gidsen wel handig. Zij brengen je niet alleen op de mooiste plekjes maar begeleiden ook de grensovergangen. Een nadeel is wel dat je dan drie maanden lang iemand in de auto mee hebt. Dat kan heel gezellig zijn maar het kan ook (goed) mis gaan zoals menige China-ganger al heeft mogen ondervinden. Wij zijn benieuwd hoe dat bij ons zal uitpakken.


24-1-2005: Bank voor de gids (2)

Het achterbank frame wordt gelast
Afgelopen weekend is voornamelijk besteed aan het fabriceren van de achterbank voor de gids. Een eerste primitieve versie van de achterbank werd gemaakt. Uiteraard diende deze te worden getest. Dus Marieken achterin en proberen maar. Helaas.... Marieken keurde de bank af! Hij was te hoog waardoor je met je hoofd zo goed als tegen het plafond aan komt. Niet comfortabel maar vooral ook niet veilig. Toch maar even een second opinion gevraagd met betrekking tot dit probleem. Het bezoek dat we het weekend hadden, was dus gedoemd om achterin plaats te nemen om vervolgens met volle snelheid de plaatselijke verkeersheuvels te nemen. Daaruit bleek dat het hoofd stoten wel meeviel maar dat de rugleuning toch meer naar achteren moest voor meer comfort en meer hoofdruimte. Kortom, zondags werd de rudimentaire achterbank weer vakkundig gesloopt en verbouwd om te resulteren in een net acceptabele zitgelegenheid. Wij hopen dat de gids niet te lang is en er ook zo over denkt....


15-1-2005: Bank voor de gids (1)

Een vlakke laadvloer op de tank gemaakt
Nadat de dieseltank nu goed en lekvrij functioneert, is bovenop de tank een vlakke laadvloer gemaakt (zie foto). Op deze laadvloer zal een achterbank worden geconstrueerd. Alle spulletjes daarvoor zijn aangeschaft (bekledingstof, platen multiplex en schuimrubber). Deze bank wordt groot genoeg voor drie personen maar is voornamelijk bedoeld voor de Chinese gids en voor de momenten dat de kinderen ons tijdens onze reis komen bezoeken. Toen ik toch bezig was heb ik meteen maar het kastje waar de twee accessoire-accu's zich in bevinden, bekleed met tapijt (op de foto rechts achterin de auto).


7-1-2005: Inkopen gedaan (1)

Inmiddels zijn nu ook sneeuwkettingen, nieuwe rubber matten, een gaskookstel, anti steenslag raster voor de koplampen en een luchthoorn van 170 dB aangeschaft. De inbouw van vooral de luchthoorn zal nog wel wat hoofdbrekers kosten. De luchthoorn bestaat uit een serieuze compressor, luchttank(je) en de hoorn zelf. De diverse onderdelen dienen dicht bij elkaar te worden geplaatst omdat anders de luchtslang tussen de hoorn en de luchttank te lang wordt. Dit zou het effect geven dat de hoorn niet direct aanslaat maar pas na 1 seconde (o.i.d.). De hoorn dient ook zodanig te worden geplaatst dat er geen water in kan komen (denk aan diepere doorwadingen). Kortom, wederom een klusje voor
Garage Ravage.


31-12-2004: dieseltank

De lekkages worden dichtgelast
Het is nu oudjaarsavond. Net terug van Wheels Unlimited, waar de Toyota wordt geprepareerd voor de reis. Wij hebben vandaag een extra brandstoffilter geplaatst omdat de diesel in veel landen niet de kwaliteit heeft zoals wij die gewend zijn. Ook hebben we de laatste hand gelegd aan de Maroccaanse diesel-tank (250 liter!). Deze tank heeft al wat zweetdruppeltjes op zijn geweten. De tank is ooit eens meegenomen door iemand die een paar oudere toyota's in Marocco heeft laten opknappen. Hij kwam terug met drie toyota's als nieuw en twee dieseltanks. Ik hoefde niet lang na te denken om die tank te kopen. Dat was precies waarnaar ik op zoek was. De tank werd vrij snel achter in de auto geplaatst en toen maar tanken. FOUT! Bij het tanken bleek dat de vulslang zodanig lekte dat er onderhand meer diesel in de auto terecht kwam dan in de tank. Dit was zomer 2004 (ja, zolang zijn we al met de tank bezig) daags voor onze vakantie naar IJsland. De tank is er meteen uitgehaald, de bekleding gereinigd.
De 250 liter tank wordt op lekkages getest
Na onze vakantie is de tank teruggeplaatst. De diesellucht wilde maar niet weg uit de auto. Al ras bleek dat de tank lek was. Om een lang verhaal kort te maken: uiteindelijk hebben we nog ongeveer 15 lekjes gerepareerd door deze dicht te lassen (zie foto). Deze lekken werden veroorzaakt door ondeugdelijk laswerk van de constructeur. Het laatste wat nu nog moest gebeuren was het stevig verankeren van de tank aan de carosserie om te voorkomen dat de tank bij een eventueel ongevalletje door de auto zou slingeren (je moet tenslotte op alles voorbereid zijn).

Voor januari staan de verdere afbouw van de auto en de voorbereidingen voor de doorgang door Centraal Azi‘ en China op het programma.
Click for EnglishClick for English